
Openbare brief aan de 2e kamer
Zoals bekend is door Letselschade Haaglanden in een eerste letselschadezaak met hulp van haar medisch adviseurs aangetoond dat onbeschermd werken met PX10 tot diverse kankeraandoeningen kan leiden (daarover een middag symposium op 15 januari 2009, zie de homepage van deze website).<!--break-->
Letselschade Haaglanden heeft vervolgens bij brief van 7 augustus 2008 Minister van Middelkoop aangeschreven (die nooit reageerde!) en gewezen op de ernst van deze situatie en dringend verzocht een onderzoek binnen de Krijgsmacht te doen, in het bijzonder bij militairen die vanaf de 1960 tot 1995 met PX10 hebben gewerkt.
Omdat geen reactie volgde van deze Minister, zijn alle Fractievoorzitters van de Tweede Kamer van de zeer uitvoerige brief van 7 augustus 2008 van Letselschade Haaglanden aan de Minister van Defensie in kennis gesteld door toezending van een kopie van deze ernstige brief.
Opvallend is dat alle politieke partijen in de Tweede Kamer niet reageerden op deze zeer ernstige kwestie, die naar ik toen al vermoedde veel militairen en nabestaanden zou kunnen raken. De heer Mark Rutte van de VVD liet weten dat zijn partijgenoot Boekesteijn zich over deze kwestie zou buigen, maar daar is nooit meer iets van vernomen en naar verluid is de heer Boekesteijn liever met zijn eigen carrièreplanning binnen de politiek bezig dan zich als volksvertegenwoordiger in te zetten voor tientallen doodzieke of overleden militairen die met PX10 hebben gewerkt en waaraan Defensie zeer wel mogelijk (dood door) schuld treft.
De enige politieke partij die zich van meet af aan tot aan de dag van vandaag heeft ingezet is de SP. Hulde aan de heren De Wit, Van Nispen en Van Poppe die met ons aan de slag zijn gegaan hetgeen leidde tot Kamervragen, zodat de Minister van Defensie (die zo betrokken is met zijn militairen) wel moest reageren op mijn brief van 7 augustus 2008.
Op ons Forum heb ik al daarover commentaar geplaatst nu de personen die zich bij Defensie met een claim PX10 zullen melden in feite tegenover een staatsverzekeraar staan die, zoals vele verzekeraars in Nederland, er op gericht zijn claims af te wijzen. Defensie dient te verwijzen naar de wet (art. 6:96 BW) waaruit blijkt dat een slachtoffer een belangenbehartiger mag inschakelen en dat die kosten door Defensie moeten worden betaald. Maar dat kost geld omdat professionele belangenbehartiging doorgaans leidt tot hogere schadevergoedingen voor de militairen. Defensie wikkelt liever zonder professionals als tegenstander de zaak met de zieke (!) militair zelfstandig af.