Geachte mevrouw (..),

Ik ontving uw e-mail van 12 januari 2012.

In juridische zin bent u slechts degene die in hoedanigheid van slachtoffer schadevergoeding kan vorderen. De beleving van uw partner bij uw ongevalsletsel is daarbij niet relevant, tenzij er in medische zin sprake is van ernstige shockschade: zie het Taxibus arrest waarbij een moeder getuige is van een vrachtwagen die met zijn wielen over het hoofdje van haar jeugdig kind rijdt.

We maken een kans op een beter resultaat maar er is ook een kans dat we een rechter treffen die het voorstel van de aansprakelijke verzekeraar wel goed vindt en dan kunt u ook de advocaatkosten van de wederpartij voor uw rekening nemen, respectievelijk een stevige nabetaling doen.

Gezien de voorhanden zijnde rechtspraak acht ik geen garantie op eenduidig succes aanwezig om uitsluitend bij het instellen van een actie in rechte op een hoger bedrag uit te komen.

Wat uw voorstel betreft tot het dragen van een lingeriesetje in de rechtszaal nog tot slot het volgende.

De meeste zaken bij de rechtbank gaan schriftelijk dus u hoeft niet te verschijnen in een dergelijke outfit dat overigens door de rechter mogelijk als een belediging aan het Hof kan worden aangemerkt. Mocht zulks niet aan de orde zijn dan is niet uitgesloten dat uw lingerieset u zo goed staat dat het de zittende magistratuur afleidt van de beschadiging aan en rondom uw navel. Maar dit terzijde.

Ik adviseer u de kwitantie te tekenen en aan mij te retourneren waarna ik tot verdere afwikkeling zal overgaan.

Vriendelijk groetend,

Johannes de Bruin
Letselschade Haaglanden
(niet aanwezig op vrijdag)

Wie maandag 16 januari 2012 naar Radar heeft gekeken waarbij een zee van klachten over het functioneren van de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) duidelijk werd, kan een zekere woede niet onderdrukken.

Niet zo vaak liet de Nationale Ombudsman Dr. Brenninkmeijer in het programma van Radar zich zo hard uit over het disfunctioneren van een Overheidsdienst als de IGZ.

Er is zelfs in samenwerking met de Nationale Ombudsman op de website van Radar een Meldpunt IGZ opgericht waar mensen hun klachten over de IGZ kunnen deponeren.

We zien hier het zoveelste optreden van een Overheidsorganisatie die gekenmerkt wordt door arrogantie, grote mate van ondeskundigheid, onbenul, geen enkele vorm van empathie voor de klagende burger en een bureaucratische houding die agressief gedrag van normale burgers oproept. Om over de kosten maar niet te spreken, want de salarissen zijn daar uitstekend en die worden natuurlijk betaald door de belastingbetaler.

Dit is, zo wordt in de Maatschappij beluisterd, al jaren de praktijk bij de gehele Overheid. Daar huist een veelkoppig gruwelijk monster dat zich zelf voedt en steeds meer uitdijt. Hoewel er binnen de Overheid keer op keer fouten worden gemaakt die miljarden kosten of leiden tot miljarden zinloze uitgaven, is het patroon bij de ambtenaren dat niemand hiervoor verantwoordelijk is.

Is er bij de vele blunders en zinloze werkzaamheden bij de Ministeries met miljarden weggegooid geld ooit een voltallige Directie (en binnen een Ministerie zijn er tientallen Directies) opgestapt of naar huis gestuurd zoals dat wel er aan toe gaat in het bedrijfsleven?

De Overheid is er niet voor de burger, het is een lompe Organisatie geworden die de vijand van de burger is geworden.

In het geval van het IGZ wordt dus niemand verantwoordelijk gehouden voor de jarenlange misstanden daar, laat staan de laan uit gestuurd. Vanuit mijn rechtspraktijk maak ik bijna wekelijks mee hoe slecht mensen worden behandeld door het IGZ als het gaat om onderzoek naar medische fouten met verregaande consequenties.

Zoals Dr. Brenninkmeijer al meldde in het programma Radar over de talloze blunders en de verwerpelijke werkwijze van het IGZ: Wat hebben de mensen daar dan aan?

Daar ligt impliciet het antwoord. Ontsla de gehele dienst van het IGZ. De bezuinigingen op dit geldverslindende apparaat zullen enorm zijn. Mijn voorstel is daarbij dat die besparingen, behaald door het massaal de straat op sturen van het IGZ in een "pot griffierecht en proceskosten" worden gestopt en mensen die bij de gewone rechter hun gelijk in medische kwesties willen halen dan kosteloos kunnen procederen. Nu legt diezelfde Overheid de burger enorme griffierechten op die menig gezin niet kan betalen en bij het zoeken naar recht dan afhaakt.

Overheidsdiensten kunnen massaal met veel minder mensen aan. Het merendeel doet zinloos werk en levert datgene waar de burger niet op zit te wachten. Het is kenmerkend dat het Kabinet Rutte weer terugvalt op een ambtelijke werkgroep (deze term alleen al roept de nodige agressiviteit op) die een scala aan bezuinigingen in de kast heeft liggen waarbij opvalt dat alle bezuinigingen bij de burger worden gelegd.

Het wordt hoogtijd dat we een "buiten ambtelijke werkgroep" installeren en aangeven welke Overheidsdiensten zo snel mogelijk opgedoekt kunnen worden en waarbij de betrokken ambtenaren niet worden herplaatst binnen het Ministerie, of erger nog tot op hoge leeftijd vanuit de staatsruif op een wachtgelduitkering mogen rekenen, maar op zoek gaan naar een echte baan.

Tot slot. Wie op 17 januari 2012 bij Pauw & Witteman de hoogste baas van het IGZ hoorde spreken met de zelf verzonnen titel Inspecteur Generaal, begrijpt waarom mensen boos zijn. De man in kwestie draaide a la Wouter Bos en sprak voornamelijk in ambtelijke termen. Jammer dat zowel Pauw als Witteman geen harde vragen stelde. Het zoveelste voorbeeld overigens van dag tot dag, ergo moment journalistiek zonder voorafgaand diepgaand onderzoek en analyse. Ik noem dat maar de waan van de dagjournalistiek. Morgen weer een andere dag en dat gevoel kreeg ik nadat de baas van de IGZ uitgesproken was en er een moment van stilte viel. Voor de slachtoffers van het IGZ?

Jan de Bruin
Letselschade Haaglanden ClaimZorg
Bewerk bericht

Geachte mevrouw Berruezo/SRK Rechtsbijstand,

Via de PIV site nam ik heden met een hoge mate van stijgende verbazing kennis van bovengenoemd vonnis van de Rechtbank Amsterdam 14 december 2011 HA ZA 11 606.

Een onbegrijpelijke niet logische waardering door de rechtbank die conclusies trekt die de hare zijn en niet gebaseerd zijn op rapporten. Ik lees hier bij gebrek aan wetenschap eerder het advies van de medisch adviseur van London Verzekeringen dan van een objectieve rechter.

Het feit alleen al dat slachtoffer van meet af aan arbeidsongeschikt is, een aansluitend medisch behandelingstraject heeft gevolgd en thans met vele restklachten zit, geen medisch relevant verleden heeft, moet toch doorslaggevend zijn dat er wel degelijk beperkingen zijn en dat die daarmede genoegzaam in materiële bewijsrechtelijke zin zijn vastgesteld/vastgelegd. Ik neem aan dat er in deze zaak ook de rapporten van de verzekeringsarts en arbeidsdeskundige van het UWV zijn ingebracht. Wat nog meer te bewijzen dat er beperkingen zijn?

Prof. Wolters, neuroloog, gaat door het ijs met zijn opmerkingen dat hij op zijn vakgebied geen beperkingen kan vaststellen. Uit de Hof jurisprudentie van de achterliggende twee jaar - zie bijlage in pfd - blijkt dat er bij het whiplash letsel bij de neurologen onvoldoende kennis aanwezig is, men onvoldoende medische hulpmiddelen heeft en dat langs bepaalde criteria na een medische beoordeling tot een juridisch causaal verband moet worden gekomen. Wat de rechtbank in deze doet is uit te gaan van het medisch causaal verband en het juridisch causaal verband - gezien de Hof jurisprudentie - overslaat, ergo medisch en juridisch causaal verband aan elkaar gelijk stelt.

Rechtbank en Hof Amsterdam gaan niet alleen onderuit in strafrechtzaken (zaak Wilders), publiekelijk gaan de rechters in dit arrondissement vechtend en rollend over de gang zoals recent uit NRC Handelsblad bleek. Ook in civiele zaken is het daar kommer en kwel resulterend in een bron van ergernissen van hen die recht zoeken. Deze uitspraak is beschamend en getuigt van hoge incompetentie van de rechterlijke macht in Amsterdam. De aanhoudende kritiek vanuit de samenleving op de kwaliteit van rechters is in toenemende mate zorgwekkend te noemen. De boosheid en afkeer vanuit de samenleving is derhalve terecht.

Graag verneem ik u ambtshalve of er hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam door u wordt aangetekend.

Met vriendelijke groet,

Johannes de Bruin
Directeur Letselschade Haaglanden ClaimZorg

Geachte dames en heren,

Hedenochtend heeft de RIVM aan Minister Hillen van Defensie een nieuw RIVM rapport gepubliceerd waaruit de conclusie zou moeten volgen dat de medewerkers van Defensie die leukemie hebben opgelopen zulks niet door het werken met PX10 is veroorzaakt. Gezien eerdere rapporten van het Ministerie van Defensie (14 mei 2011) en het RIVM (in april 2011 door de Minister Hillen aan de 2e Kamer aangeboden) is dit een volledige ommezwaai. Zeer bedenkelijk is de volgorde van presenteren: eerst als Onderzoeksinstituut RIVM in elk geval diverse vormen van leukemie erkennen en later daar volledig op terugkomen.

Nota bene: Indien een patiënt van een oncoloog hoort dat hij kanker heeft en enkele maanden later zegt de oncoloog totaal het tegenovergestelde, heeft men dan nog vertrouwen in die oncoloog?

Het RIVM heeft meerdere malen ter discussie gestaan gezien bedenkelijke uitspraken/onderzoeken. Veel commentaar is er gekomen over het gegeven dat de Overheid (Defensie) de PX10 materie liet uitzoeken door een Overheidsinstantie (RIVM behoort tot het Ministerie van Volksgezondheid) en niet door een onafhankelijk Instituut, bijvoorbeeld een aantal hoogleraren verbonden aan gerenommeerde Onderzoekinstituten of Universiteit. In het AMC als de VU Amsterdam is er veel kennis van oncologen en heamatologen aanwezig over dit onderwerp.

Eerder leverde onze medisch adviseurs forse kritiek op de juistheid van het RIVM rapport dat in april 2011 verscheen. Zowel door de Defensiestaf als aan alle Fracties van de 2e Kamer is dat kritisch rapport van onze medisch adviseurs op dat RIVM rapport volkomen genegeerd. Een toonbeeld van arrogantie van Defensie en een zoveelste voorbeeld van een lamlendig Parlement.

Het vandaag door de Minister Hillen aan de 2e Kamer aangeboden RIVM rapport is nog niet beschikbaar. Ik vraag u allen met mij daar naar uit te zien (via het Internet). Een schrale troost, aldus het ANP bericht van vandaag om 13.40:

- De klachten over kanker- en huidaandoeningen die er nog liggen, worden volgens de tot nu toe geldende criteria bekeken

Evenwel:
- Nieuwe claims worden op grond van nieuw onderzoek van het RIVM niet meer gehonoreerd.

Zodra het RIVM rapport in mijn bezit is zal ik dit voorleggen aan onze medisch adviseurs.

Mocht u behoefte hebben om te reageren verzoek ik u zulks per e-mail te doen. Onze telefoonlijn staat sinds hedenochtend roodgloeiend en vele cliënten/bellers komen onnodig daardoor in het gedrang.

Met vriendelijke groet,

Johannes de Bruin
Letselschade Haaglanden Claimzorg

Medirisk
Postbus 8409
3503 RK Utrecht

Den Haag, 6 september 2011
Ons kenmerk: JB MA 060917/1056
Uw kenmerk: ELA-2007-900442

Geachte heer (..),

Ik ontving uw brief van 1 september 2011.

Ten aanzien van het wettelijke rente aspect met betrekking tot de declaraties doet het mij deugd dat u mijn kennis van de jurisprudentie toetst door zelf te stellen dat wettelijke rente over declaraties slechts door cliënt gevorderd kan worden indien hij aantoont dat hij daadwerkelijk betalingen heeft verricht.

Ik moge verwijzen naar:
- Hof A'dam 23 sept. 1999, rolnr. 1233/97 (Letsel en Schade 2000 nr. 1)

Het Hof Amsterdam oordeelt dat de wettelijke rente over de buitengerechtelijke kosten gaat lopen vanaf het moment waarop de declaraties opeisbaar zijn geworden. Daarvoor is niet relevant of de declaraties al dan niet zijn betaald.

Niet alleen over de declaraties is de wettelijke rente verschuldigd maar voorts over de geleden materiële schade en daarnaast ook over het volledige smartengeld vanaf ingangsdatum van het onderhavig medisch voorval.

U komt er in en buiten rechte niet mee weg door jarenlang deze zaak af te houden om dan vervolgens de wettelijke rente af te wijzen. Daarvoor, indien uw betoog moet worden gevolgd, is een wetswijziging nodig van artikel 6: 119 BW.

Overigens, maar dit terzijde, is uw zinsnede: pas op dat moment leidt hij schade, taalkundig niet juist’ .

Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat u vergeetachtig bent. In het verleden heb ik uitvoerig en gemotiveerd aangegeven waarom ik weigerde in te gaan op uw bedenkelijke sturende vraagstellingen ten aanzien van de te entameren medische expertise, de bevriende arts van uw medisch adviseur waar mijn cliënt naar toe moet en bovendien, gelet op het gegeven dat cliënt een volledige been mist, de uithoek in Nederland waar cliënt naartoe zou moeten gaan.

Omwille van een zorgvuldige en transparante behandeling van deze zaak waarbij partijen over en weer hun visie en opvattingen kunnen geven is derhalve door mij gekozen voor de weg naar de rechter in het kader van een voorlopig deskundigenbericht. De kosten hiervan heb ik, zoals in meerdere zaken tegen Medirisk, uit eigen middelen voorgeschoten/betaald.

De uitslag van het voorlopig deskundigenonderzoek kent u en het doet mij deugd dat u de bevindingen van de deskundige, te weten Prof. Dr. Van Vught overneemt. Ik beschouw dit als een beloning voor mijn inspanningen en volharding edoch verwacht van u geen complimenten.

Recent heb ik een huisbezoek gebracht aan cliënt en ben erg geschrokken van de gevolgen van het volledig geamputeerd zijn van zijn been tot in de heupkom. Indien er op 17 september 2006 lege artis was gehandeld had cliënt met een onderbeenprothese, vanaf onderaan de knie, lopend door het leven gekund, niettegenstaande enige verlammingsverschijnselen ter rechter zijde waarmede cliënt goed mee kon omgaan in de ADL-sfeer: hij voetbalde zelfs! Nu gaat cliënt volledig rolstoelgebonden door het leven door middel van een sportrolstoel thuis naast een 180 kilo wegende brede elektrische rolstoel die nauwelijks in het appartement van cliënt past en ook niet in een auto past. Het is geen gezicht dat zijn echtgenote hem in de auto moet tillen/duwen.

Ik zal binnenkort mijn bezoekrapport opmaken en kondig op voorhand aan dat er sprake is van forse immateriële schade (het ongeval heeft een forse kwalitatieve inbreuk op cliënt en zijn echtgenote en kinderen veroorzaakt) en kosten in de sfeer van voorzieningen die niet van Overheidswege worden vergoed. Er zijn voorzieningen aangevraagd, maar de gehele administratie incluis afwijzingsbeschik-kingen heeft cliënt uit boosheid wat hem is aangedaan vernietigd. Ik vrees dat alles opnieuw moet worden aangevraagd en bij weigering zal tezamen met mijn medisch adviseur worden bekeken of en in hoeverre de aansprakelijke partij hiervoor moet worden aangesproken.

Cliënt voelt zich door de medische sector (uw verzekerde), de afwijzende Overheid, het verdriet dat hij heeft om geen man meer te kunnen zijn voor vrouw en zijn kinderen, ernstig beschadigd en geestelijk geknakt. Ik overleg nog met mijn medisch adviseur of het wenselijk is om een psychiatrische expertise te laten plaats vinden.

Gelukkig heeft cliënt een aangepaste functie kregen bij de Sociale Werkplaats en lijkt er vooralsnog geen sprake te zijn van verlies van arbeidsvermogen (maar dit onder voorbehoud).

U vraagt om een incasso volmacht. Ik verwijs u naar bijgaand mede door cliënt ondertekend Letselschadecertificaat dat artikelsgewijs de dienstverlening tussen cliënt en Letselschade Haaglanden Claimzorg weergeeft. In het bijzonder vestig ik uw aandacht op artikel 15 + artikel 16.

Ik zie thans de betaling van € 17.027,86 gesuppleerd met de wettelijke rente van u tegemoet waarna het door u aangekondigde Bureau Kremer met mij in contact kan treden.

Hoogachtend,

Johannes de Bruin,
Directeur Letselschade Haaglanden Claimzorg